هنوز در چارچوب در‘

من‘

هم أغوش سكوت‘

چشم به راه سحر‘

با سوالاتم در سر.

چند بار أمدم‘نبودى؟شمردى؟

برايت نوشتم:"أمدم‘نبودي‘رفتم."

شايد هم بودي.

شايد هم هستي.

اگر هستي جوابم بده.

ديگر نمي خواهم بنويسم:"أمدم‘نبودي‘رفتم."

پس رفتم...

اما‘اگر بدانم تو هستي‘

بازمي گردم‘

من هنوز‘

به خودم‘

و به تو‘

اميد دارم‘

اميد...

توسكا

Tuesday April 11, 2006